Ayrılık seni de vurduğunda Çaresizlik içinde Yalnızlık limanlarımda Eğreti durur benim Of! Kop gel kıyametten Cenneti kavrayalım! Bütün seslerin olmadığı Renksiz bir dünyayı Bırakalım
Kaç yıl yaşadın sen? Kaç yaşında aynaların? Halâ o masum kız mısın? Yo! Olmayacaksın bir daha Bir kadın oldun artık sen Monalisa'lar gibi sahtesin!
Kırk ikindiler devşirelim gel! Kaç o istilâdan Bu şehir yutacak seni! Farkında değil misin? Kent havası emmiş dudakların Okuyacak repliklerini Bırak bu ayakları kadın! Bana aşktan bahset...
II
Her yağmur yağışında kenar mahallelerin Taşan kanalizasyonları gibi Bırak bu kokuşmuş rutinleri Anlamayacak... Bizi kimseler anlamayacak! Korkuyorum ben Bütün meşhur katiller gibi Öldürülmekten!
Oysa cinayet işlemedim ben Yalnızlığı ısmarlayan ben değilim Kimin o ayaklar? Buraya kadar gelmiş! Yoksa sen seri katilim misin?
İhâneti bıçak gibi sapladın kadın! Sana o şehre gitme dedim Çalacaklar seni Mankeni olacaksın vitrinlerin Dinlemedin Şimdi dur orada Kal öylece Bırak replikleri Madem buraya kadar geldin Bana aşktan bahset...